Sankta | ||
Sulpicio Severo | ||
---|---|---|
![]() | ||
Persona informo | ||
Sulpicius Severus | ||
Naskiĝo | 1-an de januaro 360 en Aquitania | |
Morto | 1-an de januaro 420 (60-jaraĝa) en Gaŭlio | |
Lingvoj | latina vd | |
Ŝtataneco | Aquitania ![]() | |
Profesio | ||
Okupo | historiisto verkisto hagiografo advokato ![]() | |
Verkado | ||
Verkoj | Chronicle vd | |
Sanktulo | ||
vd | Fonto: Vikidatumoj | |
PRAAJ KISTANAJ VERKISTOJ | |
“Sulpicio Severo” | |
![]() | |
nomo = Severo | |
kromnomo = Sulpicio | |
sekso = vira | |
kaskiĝodato = 360 ĉirkaŭ, en Akvitanio | |
mortodato = 420 ĉirkaŭ | |
religio = kristana | |
aktiveco1 = advokato kaj poste monaĥo | |
aktiveco2 = historiisto kaj eseisto | |
nacio = romiulo de la Gaŭloj | |
apartaĵo = foje konfuzita kun Sankta Sulpicio Severo vivinta en la posta jarcento. |
Sulpicio Severo (360 – 420, estis romia kristana historiisto kaj eseisto. [1]
La malmultaj informoj pri lia vivo devenas precipe el la verkoj de lia amiko sankta Paolino el Nola kaj el Genadio.
Li havis bonegan edukon provizitan per studoj pri jurisprudenco en Burdigala, La hodiaŭa Bordeaux, kiuj lin socie levis al la famo de elokventa advokato.
Li geedziĝo kun filino de riĉa konsula familio ŝajnis lin kovris per diskrete daŭra surtera feliĉo. Sed perdinte la edzinon pro trofrua morto, komence de 390, Severo rezignis sian brilan karieron kaj sekvis sian fraton Paŭlenon por ritiriĝi en monaĥejo. Tiu subita vivoŝanĝiĝo provokis malaprobon ĉe lia patro, sed aprobon ĉe lia bopratino.
Li fariĝis intima amiko kaj entuziasma disĉiplo de sankta Marteno de Tours kaj travivis najbare de Éauze, de Tuluzo kaj en aliaj lokoj de suda Francio. Genadio, kiu pri Sulpicio Severo verkis biografion, allasas atestaĵon pri lia ordiniĝo al sacerdoteco, sed ekzistas neniu alia atesto pri lia sacerdota aktiveco.
Laŭ la sama Genadio, Sulpicio alproksimiĝis, ĉe la vivofino, al Pelagianismo sed sufiĉe frue, konsciiĝinte pri sia eraro, altrudis al si silenton ĝis la fino de siaj tagoj por pune repagi sian malprudentaĵon.